ช่วงหนึ่งของชีวิตผมมีโอกาสไปช่วยงานทำสวนลำไยที่บ้านพ่อแม่ อ.ปง จ.พะเยา เป็นการไปพักฟื้นร่างกาย
เมื่อ ๑๒ ปี มาแล้วผมป่วยเส้นเลือดฝอยในสมองล็อค ทำให้หูดับ เวียนหัว โดนแดดไม่ได้เลยจะอื้ออึงไปหมด ทรงตัวไม่ดีต้องนั่งลง หากเดิน ๆ อยู่ต้องหยุดแล้วนั่งลงสักครู่ก็จะหาย
ต้องหยุดทำงานหนังสือที่ทำมาตลอดตั้งแต่เรียนจบชั่วคราว
ผมหยุดงานประจำเพื่อรักษาอาการเหล่านี้ด้วยการทำสมาธิบวกกับยาแผนปัจุบันและการออกกำลังกายอย่างจริงจัง ใช้วิธีเดินเร็วก่อน เพื่อปรับสภาพกล้ามเนื้อ จากนั้นก็วิ่งจ็อกกิ้ง แต่เนื่องจากไม่ได้ออกกำลังกายมานานจึงปวดข้อเข่า จึงเปลี่ยนเป็นปั่นจักรยานแบบจริงจังบนเทรนเนอร์ โดยซื้อจักรยานเมาเทนไบค์มาวางบนเครื่องเทนเนอร์ ปั่นอยู่กับที่แต่สามารถเพิ่มลดความหนืด เพิ่มสปีดและเปลี่ยนเกียร์ได้เสมือนขี่จักรยานเมาเทนไบค์ในป่าจริง ๆ และเมื่อร่างกาย ปอด หัวใจ กล้ามเนื้อแข็งแรงดีแล้วก็ออกปั่นบนถนน
จากการที่ร่างกายขาดการออกกำลังกายต่อเนื่องมาเป็นยี่สิบปี ทำให้ความดันโลหิตสูง ก่อนเส้นเลือฝอยจะล็อคผมปวดหัวบ่อย ๆ ปวดแบบไมเกร็น ปวดแบบสาหัสอยู่เป็นปี แต่ก็ไม่ได้ไปหาหมอ ไม่รู้เพราะอะไร อาจจะเป็นเพราะร่างกายส่วนอื่นปกติดีอยู่
อาการปวดหัวจะเป็นเวลา ส่วนมากกลางคืน ผมมักปวดจนถึงตีหนึ่งตีสองจนกระทั่งถึงจุดหนึ่งจะอาเจียนออกมา แล้วอาการปวดจะค่อย ๆ หายไป และหลับได้
ทรมานอยู่เป็นปี สุดท้ายร่างกายก็ล้มเหลวเส้นเลือดฝอยในสมองมันล็อค มีลิ่มเลือดไปอุดแบบกระทันหัน แต่ยังโชคดีเป็นเส้นเลือดฝอยกลุ่มที่ไปเลี้ยงประสาทการได้ยิน ทำให้หูผมอิ้อ และหูข้างขวาแทบไม่ได้ยินมาจนทุกวันนี้ หากคราวนั้นเป็นเส้นเลือดโต ๆ ล็อคผมคงพิการหรือไม่ก็ตายไปนานแล้ว
ตอนนี้ร่างกายดีแล้ว แต่ระบบการได้ยินแค่ฟื้นตัวกลับมาดีพอฟังได้แค่ข้างซ้าย ต้องใช้เครื่องช่วยฟังมา ๑๒ ปีแล้วครับ ผมอยู่แบบเหมือนปกติด้วยสมาธิ ทั้ง ๆ ที่ในหัวผมทุกเวลามีเสียงอื้อเหมือนเสียงเครื่องบินเจ็ท เวลาเรานั่งบนเครื่องบินโดยสาร จะมีเสียงเล็ดลอดเข้าไปในห้องโดยสาร
ผมเบี่ยงเบนความสนใจไปที่อื่นจนเหมือนกับว่าไม่มีเสียงเหล่านี้ แต่ก็ใช้เวลานานกว่าจะทำได้ เป็นปี ๆ โดยการทำสมาธิเลี่ยงจุดสนใจไปที่อื่น
แต่หากมีเหตุอะไรมากระทบที่รุนแรงทำให้สมองเหมือนช็อตจะเกิดพลังมหาศาล ทั้งแรงบันดาลใจและทุกเรื่อง ทำให้อยากจะทำอะไรแปลก ๆ อย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน
เช่นผมมีแรงบันดาลใจว่าจะทำสวนลำไยให้ดีที่สุด ผมก็วางแผนการใส่ปุ๋ยไปศึกษาวิธีการทำสวนลำไยจากเพื่อนรุ่นพี่ ที่สวนลำไยใหญ่กว่าร้อยไร่ที่ อ.บ้านโฮ่ง จ.ลำพูน ได้สูตรวิธีการต่าง ๆ มาครบ
ไม่ว่าการตัดแต่งกิ่ง ช่วงเวลาใส่ปุ๋ย การให้ฮอ์โมน การใช้ยาปราบแมลง และการเก็บเกี่ยว
ปีนั้นที่สวนมีต้นลำไยขนาดใหญ่อายุเกือบ ๑๕ ปี ร้อยกว่าต้น สามารถให้ผลผลิตมากเป็นประวัติการ ลำไยติดลูกมากจนบางต้นกิ่งหักเมื่อใกล้เก็บเกี่ยว
ขายแบบเหมาได้มากที่สุดตั้งแต่ที่บ้านทำสวนลำไยมา
ตอนนั้นคอมพิวเตอร์ยังแพงอยู่ ผมก็เลยสามารถเอาค่าขายลำไยส่วนหนึ่งไปซื้อคอมพิวเตอร์ พร้อมอุปกรณ์ครบชุดได้ ๑ ชุด
เป็นการเริ่มต้นศึกษาเรื่องคอมพิวเตอร์ตั้งแต่นั้นอย่างจริงจัง จากที่แค่ใช้ได้นิด ๆ หน่อย ๆ ผมมีแรงบันดาลใจอยากที่รู้เรื่องคอมพิวเตอร์ให้มากที่สุดเท่าที่จะหาความรู้เองได้ ก็ลุยอ่านหนังสือ ซื้อหนังสือ เข้าเว็บบอร์ดเรื่องคอมพิวเตอร์ไปทั่ว
จนสามารถทำระบบซอพแวร์ได้เกือบทุกอย่าง สามารถสอนเพื่อน ๆ พี่ ๆ วัยใกล้เคียงกันที่ไม่รู้เรื่องการใช้โปรแกรมให้ใช้ได้ไปหลายคน
และเมื่อผมกลับมาทำงานอีกครั้งผมก็ใช้ความรู้เรื่องระบบมัลติมีเดียไปปรับปรุงระบบการทำงานแบบอนาล็อคในสำนักพิมพ์แห่งหนึ่งได้สำเร็จ
โดยปรับเปลี่ยนโล๊ะเครื่องพิมพ์ดีดทิ้งทั้งหมด ใช้ระบบอินเตอร์เน็ทส่งข้อมูลต่าง ๆ และการทำคอมพิวเตอร์กร๊าฟฟิคแทนการออกแบบด้วยการทำอาร์ืตเวิร์คแบบโบราณ
เมื่อสิบกว่าปีมาแล้วผมต้องกลับไปสอนคนรุ่นใหม่หลายคนในสำนักงานที่ไม่ได้สนใจนระบบการทำงานด้วยเทคโนโลยี่คอมพิวเตอร์
ผมเป็นคนรุ่นเก่าสมัยเรียนหนังสือพวกคอมพิวเตอร์ยังไม่มีแต่กลับเป็นคนสอนคนรุ่นใหม่ให้ทำงานด้วยคอมพิวเตอร์
ผมเริ่มทำเว็ปตั้งแต่ช่วงแรก ๆ และชอบเขียนบล็อกมาจนทุกวันนี้
นี่หากผมไม่ได้ไปพักฟื้นร่างกายเืมื่อ ๑๒ ปีก่อน และไม่ได้ไปทำสวนลำไย ผมก็อาจจะเป็นคนรุ่นเก่าตกยุคไปเลยก็ได้ครับ
สรุปแล้วการทำสวนลำไยทำได้ไม่ยาก แต่ตลาดรัฐบาลไม่มีการควบคุมให้ดีครับ หลังจากที่ชาวสวนลำไยสามารถเพิ่มผลผลิตได้จนล้นตลาดก็ทำให้ราคาตก เมื่อมีการอบแห้งก็บริหารจัดการลำไยอบแห้งไม่ได้ ทำให้เกิดการเสียหายเอาไปเผาทิ้งเป็นหมื่น ๆ ตัน
จนกระทั่งเดี๋ยวนี้การบริหารจัดการเรื่องลำไยของรัฐบาลก็ยังทำได้ไม่ดีครับ
ไม่สามารถเอาลำไยไปทำอย่างอื่นได้นอกจากขายเป็นผลไม้สด ซึ่งลำไยสดมีอายุสั้นไม่ถึง ๑๐ วันหลังจากเก็บเกี่ยวก็จะเน่าเสียกินไม่ได้
หากมีโอกาสอีกครั้งผมอยากจะกลับไปตั้งกลุ่มทำแยมลำไย ทำลูกอมลำไยกวน ท๊อฟฟี่ลำไย และนำลำไยที่ไม่ได้ขนาดมาคั้นเอาน้ำทำไวน์ลำไยอย่างเป็นระบบครับ เนื่องจากน้ำและเนื้อลำไยมีความหวานและหอม เมื่อทำไวน์ผลไม้แล้วรสชาติจะอร่อยมาก มีสารอาหารมากกว่าผลไม่อื่น ๆ ไม่้เปลืองน้ำตาล แทบไม่ต้องเติมน้ำตาลในการหมักไวน์เลยครับ ผมได้ทดลองทำมาแล้วรสชาติดีมาก สีสวยด้วยครับออกสีทอง ๆ
ลำไยเมืองไทยมีมากมายล้นตลาดในปัจจุบัน ทางออกก็คือการผลิตเป็นอาหารแห้งและเครื่องดื่มต่าง ๆ ครับ ไม่ใช่ปล่อยให้ราคาตกจนไม่คุ้มทุน ไม่คุ้มแรงงานที่ทำลงไป
ตอนนี้ผมไม่จำเป็นต้องกลับไปทำสวนลำไยอีกแล้วเนื่องจากมีชาวสวนทำอยู่มากเกินไปด้วยซ้ำ เพียงแค่ไปรับซื้อลำไยไม่ได้ขนาดพวกผลเล็กราคาถูก ๆ แบบเหมือนได้เปล่ามาทำไวน์ลำไยก็น่าจะเยี่ยมแล้วครับ
ไวน์ลำไยรสชาติดีกว่าไวน์องุ่นบางยี่ห้อครับ ทำเป็นสป๊าร์คกิ้งไวน์คล้าย ๆ แชมเปญก็ยังได้ครับ สามารถทดแทนเทเบิลไวน์จากยุโรปได้เป็นอย่างดี
http://www.oknation.net/blog/nokkhao-toziro
ตอบลบอีกหนึ่งแรงบันดาลใจของผม