ต้นมะค้่าข้างกำแพงรั้วบ้าน เป็นต้นที่ผมเพาะจากเมล็ดมะค่าที่เก็บมาจากใต้ต้นมะค่ายักษ์เก่าแก่ริมทางแม่น้ำควรสายเดิม บริเวณพื้นที่บ้านต้อง ต.ปง อ.ปง จ.พะเยา
ใต้ต้นมะค่าเป็นตลิ่งสูงสัก๖ เมตร ต้นมะค่าอยู่บนฝั่งติดถนนในหมู่บ้าน แปลกที่มีตาน้ำผุดออกจากด้านล่างตลิ่ง ไหลตลอดปีมีบ่อกว้างสักเมตรครึ่งกั้นด้วยปูนซีเมนต์ มีท่อน้ำระบายออกมา
จุดนี้คงเป็นทางน้ำใต่้ดินที่ไหลมาจากภูเขาด้านทิศตะวันออก เป็นน้ำฝนที่แผ่นดิน ภูเขา รากไม้ ก้อนหิน กรวดทรายได้กรองมาตามธรรมชาติ ไม่ว่าหน้าไหนน้ำจะใส่ตลอดเวลา
หากเป็นหน้าฝนบริเวนตรงนี้แม่น้ำควรก็จะเอ่อมาท่วม มองไม่เ็ห็นตาน้ำ
เวลาผมกลับไปบ้านที่ อ.ปง จะแวะไปดูไปเล่นน้ำสักครู่ใหญ่
มันเย็นสบาย แล้วก็เก็บเมล็ดมะค่าที่หลุดออกจากฝักเกลื่อนใต้ต้น บ้างก็งอกเป็นต้นอ่อน ผมเคยเอาต้นอ่อนไปปลูกในสวนผลไม้ แต่โดนไฟไหม้หลังจากสูงท่วมหัวแล้ว
เมล็ดมะค่าส่วนหนึ่งผมเก็บใส่ถุงไว้ เอาไว้ในลิ้นชักนานเกินปีหนึ่งเมื่อไปค้นเจอก็เอามาเพาะ ปรากฎว่าออกเป็นต้นกล้าสองสามต้น นอกนั้นเมล็ดเสียไปแล้ว
ผมก็เอามาปลูกในกระถางข้างรั้ว ปล่อยตามเรื่องมันก็โตไวครับ ประมาณ ๑๐ ปี สูงสักแปดเมตรได้ครับ
เนื่องจากไม่ได้ลงดิน รากแก้วไม่ได้แทงลงดิน วนเวียนอยู่ในกระถาง
วันนี้จึงถึงจุดจบ ต้นมะค่าที่เดินทางมาเกือบเจ็ดร้อยกิโลเมตรก็มีอันเอนทำท่าจะล้ม เนื่องจากรากแขนงรากฝอยรับน้ำหนักไม่ไหว ขาดจากที่พยายามเซาะเข้าไปใต้ช่องพื้นซีเมนต์ที่แตกร้าว
เมื่อผมพยายามดันต้นมันตั้งตรงก็พบว่ารากใหญ่สองรากมันขาดไปแล้ว
จึงตัดสินใจตัด ลำต้น ๓ ลำ ซึ่งน่าจะมาจากต้นกล้า ๓ ต้น ที่ระดับเมตรหนึ่งจากพื้น ตัดย่อยกิ่งเก็บไว้ทำคอนเกาะสำหรับนกพวกนกแก้วได้สบายเลย แต่ละลำต้นเท่ากระป๋องนม เรียวขึ้นไปเรื่อย ๆ
ทั้งลำต้น ๓ ลำและกิ่งก้านสาขา รวมแล้วได้คอนเกาะสำหรับกรงนกหลากหลายขนาดกว่ายี่สิบชิ้น เอาเรียงตากลมตากแดดให้แห้งจึงจะเอามาใช้งานได้ครับ
ใบก็เอาไปทิ้งกองเศษกิ่งไม้ในสวนที่กทม.ดูแลอยู่เมื่อแห้งแล้วเหลือแต่กิ่งเล็ก ๆ ก็จะมีคนมาเก็บไปทิ้ง
ส่วนรากตอต้นมะค่้า ๓ ลำต้นผมลากเอาไปวางบนพื้นดินบริเวณที่ปลูกต้นไม้หน้าบ้าน เอาน้ำรดไว้ เหลือกิ่งเล็ก ๆ ที่อยู่ด้านล่างมีใบสักร้อยใบ ผมก็จะทำเป็นบอนไซครับ
ต้องไปหากระถางบอนไซมาเอาสักขนาด ๕๐ ซม. แล้วก็ตัดลำต้นเหลือสักฟุดหนึ่งเมื่อแข็งแรงแล้วมีใบใหม่ออกแล้วจึงจะตัดได้ครับ
หากมันรอดก็จะกลายเป็นบอนไซที่มีประวัติความเป็นมาที่ไม่ธรรมดาครับ
จากเมล็ดมะค่ายักษ์ เดินทางเกือบเจ็ดร้อยกิโลเมตร ไปอยู่ในลิ้นชักปีกว่า ๆ เอาออกมาเพาะจากประมาณ ๔๐ เมล็ด รอดแค่ ๓
วันนี้เป็นวันเริ่มประวัติบอนไซมะค่า ๓ เกลอผจญภัยครับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น